Réttmæti og áreiðanleik eftir Amalíu Björnsdóttur

Er að horfa á fyrirlesturinn Réttmæti og áreiðanleik eftir Amalíu Björnsdóttur.
6:04
Maður á ekki að hafa of mörg atriði sem allir geta. Það tekur bara tíma. Ekki prófun.
Miðlungserfið - mest dreifing

7:33
Létt atriði fyrst. Til að róa nemendurnar og slá á kvíða.
Rétt rangt fyrst.

9:18
Mat á áreiðanleika. Mjög tricky! Nemendur læra vonandi af mistökum sínum. Þ.e.a.s. eru ekki minnislaus fyrirbæri. Ég er mjög skeptískur á notagildi test/retest sem mat a áreiðanleika prófs. Ég held að það sé betra að leggja sama próf fyrir jafngilda hópa.

11:52
Áreiðanleiki í munnlegum prófum. Ég er mjög skeptískur á það líka. Ég las bókina Blink. Í henni kom fram að konur voru ekki ráðnar í sinfoníuhljómsveitir í Evrópu fyrr en að blind próf (hljómlistamaðurinn var hulin með þunnum skerm) voru tekin upp. Þá fjölgaði þeim skyndilega. Það er sérstaklega frægt dæmi um mjög smáa konu sem spilaði á franskt horn. Franskt horn er víst dæmigert karlahljóðfæri. Hún hafði mjög sterkan tón og heillaði alla sem hlustuðu á inntöku prófið hennar. Menn héldu að bak við skerminn væri fílelfdur karlmaður með sterk lungu. Prófdómararnir ráku upp stór augu þegar skerminum var lyft. Það er ekki líklegt að hún hefði verið ráðin hefði prófið ekki verið blint.

Munnleg próf eru ekki áreiðanleg. Sérstaklega ef nemandinn er óvenjulegur.