Saturday, November 6, 2010

Cannon & Newble - Chapter 3 Teaching in Small Groups

Ég hef þetta misseri kennt smáum hópi (12 nemendum). Ég var það heppinn að fá tækifæri til þess að kenna þessum hópi við tvær mismunandi aðstæður. Annars vegar í fyrirlestrum og hins vegar í verklegum tímum. Í fyrirlestrum átti ég "samskipti" við allan hópinn í einu en í verklegum tímum átti ég samskipti við 2-3 nemendur í einu (einhvers konar micro group).

Skv. skilgreiningu þeirra í greininni/kaflanum á bls. 39
 We believe that smallgroup teaching must have at least the following three
characteristics:
    • active participation;
    • face-to-face contact;
    • purposeful activity.
Þá finnst mér verklegi tímarnir mínir aðeins geta flokkast undir small group teaching. Fyrirlestrarnir hjá mér hefði hugsanlega ekki verið öðruvísi væru ef nemendurnir væru 50 en ekki 12. Í verklegum tímum eru nemendurnir að leysa verkefni í 2-3 manna hópum (active participation og purposeful activity). Í þessum tímum eru samskipti mín mjög persónuleg og afslöppuð við nemendurna. Ég ræði við þau fyrst og fremst þegar þau lenda í vandræðum. Þá geta myndast mjög áhugaverðar samræður. Ég reyni að svara ekki spurningum beint heldur reyni að leiða þau til skilnings á vandamálinu sem þau glíma við. Auðvitað er það ekki alltaf viðeigandi.

Vegna þess hversu virkari nemendurnir eru og hversu þægilegri og ítarlegri samræður koma upp finnst mér töluvert skemmtilegra í verklegum tímum heldur en í fyrirlestrum.

Ég hef glímt við að gera fyrirlestrana virkari eins og ég hef greint áður frá. Mér líst vel á hugmyndina um strangt time budgeting fyrir small group activity. Það er pæling að prófa það sem þeir nefna úr bókinni Small Group Teaching in Undergraduate Science á blaðsíðu 45.
• A set of prepared problems.
• A group large enough to be divided for part of the
time into four subgroups of about four students
each.
• Subgroups working for about half the time on the
problems.
• A brief report on the work of each group.
• Class discussion based on the group's reports.
 Ég hef prófað að hafa "stimulus material" í hópverkefni. Það var í fyrirlestri. Ég dreifði spec-sheet af transistor. Síðan var verkefnið að nota upplýsingarnar í spec-sheetinu til þess að finna stuðla í stærðfræðilegu líkani af transistornum. Ég dreifði spec-sheetinu og teiknaði líkanið upp á töfluna. Siðan lét ég þau vinnna með sessunautnum að því að finna út hina og þessa stuðla. Ég spurði þau eftir hvern stuðul. Það hefði hugsanlega verið betra að láta þau finna alla stuðlana sjálf og spyrja þau eftir 10 mínútur. Þarna kemur inn, aftur gott tíme management.

Varðandi WHEN THINGS GO WRONG undirkaflann þá var eitt af endurgjöfinni sem ég fékk frá Sólveigu þegar hún fylgdist með kennslustundinni minni að nemendur væru svolítið að flakka inn og út úr stofunni á meðan á kennslustundinni stóð. Malið er að nemendurnir koma oft seint inn þannig að ég hef ekki alltaf verið að fylgjast með þessu. Þetta er aukaverkun af því að ég nota töfluna við kennslu og sný því frá nemendunum (þótt ég reyni að snúa mer við öðru hvoru). Ég ætla að reyna að taka á því á næsta misseri. Ég held að ég verði bara að setja mörkin í upphafi námskeiðsins.

2 comments:

  1. Guðrún GeirsdóttirNovember 12, 2010 at 7:32 AM

    Huganlega lagast það vandamál af sjálfu sér ef þú nærð að gera fyrirlestrana meira gagnvirka þannig að nemendur eru í raun að taka fullan þátt og geta ekki verið á þessu vappi.

    ReplyDelete